Αποχαιρετισμός στον Λεωνίδα Καρακαλπάκη

Στη μνήμη του Λεωνίδα

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
• Ετος γεννήσεως: 1941 – Ιωάννινα
• 1959 Απόφοιτος Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων
• 1959 Εισαγωγή στην Ιατρική Σχολή Αθηνών από την οποία απεφοίτησε το 1966
• 1966-1968 Έφεδρος Ανθυπίατρος
• 1968 Γάμος με την Ασπασία το γένος Γεωργιάδου ηπειρωτικής καταγωγής μετά της οποίας απέκτησε δύο άρρενα τέκνα.
• 1968 – 1970 Υπηρεσία εις Αγροτικό Ιατρείο Χαροκοπίου Ιωαννίνων
• 1970 – 1974 Ειδίκευση εις την Μαιευτική – Γυναικολογία.
• 1973 Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών
• 1974 – 1980 Επιμελητής Μαιευτηρίου ΕΛΕΝΑΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
• 1980 – 1987 Επιστημονικός Συνεργάτης Μαιευτηρίου ΕΛΕΝΑΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
• 1976 Υπήρξε Ιδρυτικό Μέλος του Μαιευτηρίου ΙΑΣΩ. Το όνομα ΙΑΣΩ προτάθηκε από τον ίδιο και εγένετο δεκτό παμψηφεί.
• 1993 Εξελέγη Πρόεδρος του Δ.Σ. του ΙΑΣΩ. Στη θέση αυτή παρέμεινε επί 3 θητείες, κατά τη διάρκεια των οποίων το ΙΑΣΩ αποπερατώθηκε και λειτούργησε.
• 1999 – 2001 Εξελέγη Διευθύνων Σύμβουλος του Μαιευτηρίου ΗΡΑ το οποίο είχε εξαγοραστεί από το ΙΑΣΩ.
• 2001 – 2003 Εξελέγη Διευθύνων Σύμβουλος του ΙΑΣΩ GENERAL (πρώην ΗΡΑ). Κατά τη διάρκεια αυτής της θητείας στο Μαιευτήριο ΗΡΑ εγένετο μετασκευή, επέκταση και μετατροπή από Μαιευτήριο στην πλέον σύγχρονη Γενική Κλινική της χώρας με το όνομα ΙΑΣΩ GENERAL.
• 2003-2006 Εξελέγη Πρόεδρος του ΙΑΣΩ GENERAL.
• 2009-2012 Μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Αποφοίτων Ζωσιμαίας Σχολής.

Ακολουθεί ένα κείμενο του Λεωνίδα, όπως αυτό δημοσιεύθηκε στο 28ο τεύχος του περιοδικού ΖΩΣΙΜΑΔΕΣ (Απρίλιος – Μάϊος – Ιούνιος 2009).

ΣΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ

Πριν από μερικούς μήνες βρέθηκα πάνω από το Άλσος, εκεί, στην μικρή επικράτεια της καρδιάς μας.
Πήρα την οδό Σαμουήλ προς τα κάτω και κοιτάζοντας τον γκρίζο ουρανό, είδα δύο Ντουϊνέκια. Πετούσαν με τους γνωστούς περίτεχνους στροβιλισμούς συντονισμένους στους λυπητερούς ήχους της καμπάνας του Αρχιμανδρειού. Ήταν πέταγμα εκδημίας, πέταγμα ψυχοπομπής.  Τότε  κατάλαβα.   Ο  αρχηγός  μας  Λουκάς  Γεωργιάδης  είχε  ξεκινήσει  το  ταξίδι  των αναζητήσεων στο επέκεινα. Ο αιωνόβιος ληξίαρχος, ο πλάτανος σιωπηλός όπως πάντα κατέγραψε ακόμη μια απώλεια.
Στην πραγματικότητα βρέθηκα εκεί μόνο με τη φαντασία μου. Ήταν καλύτερα έτσι. Η σημερινή φυσιογνωμία   της   Σαμουήλ   ίσως   θα   μου   προκαλούσε   συναισθηματική αποστασιοποίηση. Η μνήμη πρέπει να έχει πιστότητα ώστε με ορθόδοξη καθαρότητα να έχει δυνατότητες αυτοδιόρθωσης για να μπορεί να αναμετρηθεί με το χρόνο.
Όταν φεύγει κάποιος, τα ίχνη του γίνονται πιο διακριτά μέσα από τις οικείες εικόνες, της άδολης παράδοσης, των σπιτιών, των κήπων, των χρωμάτων, των ήχων, ώστε αυτοί που μένουν να έχουν αυθεντικά βιώματα με πνοή που μιλάει, που μειώνει την ένταση της περιδίνησης από τον σπαραγμό και την απόγνωση.
Συνέχισα να κατεβαίνω και σταμάτησα μπροστά σε εκείνη την φιλόξενη καμάρα του σπιτιού του αρχηγού μας. Απέναντι ήταν το δικό μου σπίτι.
Στο σημείο αυτό της αφετηριακής απελευθέρωσης της μνήμης, ακινητοποίησα το χρόνο στην εποχή της κατοχής και άνοιξα την κιβωτό των αναμνήσεων.
Δεν δυσκολεύτηκα να διαλέξω:
Ο μικρός μας στρατός είχε συγκεντρωθεί στον δρόμο ανάμεσα στα δύο σπίτια και όλοι μετρούσαμε τα συμμαχικά αεροπλάνα που περνούσαν για κάποια αποστολή. Ακόμη και σήμερα ηχεί στ’ αυτιά μου ο βόμβος των κινητήρων τους.
Περιμέναμε να γυρίσουν και τα ξαναμετρούσαμε για να υπολογισθεί το μέγεθος της θυσίας.
18 τα έρμα (έρημα) ακούστηκε να θρηνεί η θεία Αφροδίτη.
Ταυτόχρονα όμως ο αρχηγός, μας παρέταξε και έδωσε το παράγγελμα: «Παρουσιάστε Αρμ, τιμή και δόξα στους ήρωες».
Ο Λουκάς λεβέντης και όμορφος, μας τοποθέτησε μέσα στον πυρήνα του πατριωτισμού, μας έμαθε τη γονυκλισία στη θυσία.
Η αναφορά σ’ αυτή τη μικρή, Μεγάλη στιγμή είναι το καλύτερο Ρέκβιεμ γι’ αυτόν που χάθηκε τιμημένος.
Για να πεις ένα αντίο πρέπει να το κάνεις δώρο από το χθες στο σήμερα, ώστε να έχει τη δική του ψυχή. Παίρνεις τη μετάληψη και υψώνεσαι. Η ανάμνηση γίνεται δημιουργική, γεμίζεις προσδοκίες, ξαναμοιράζεσαι με άλλους νέα ταυτότητα, σαν αυτή της ηλικίας της αθωότητας.
Τώρα το συναίσθημα δεν ελέγχεται.
Το δάκρυ αναβλύζει καθαρό, στάζει σαν σταλακτίτης για να κάνει τη μνήμη στέρεη και αιώνια.

 Λεωνίδας Καρακαλπάκης
Απόφοιτος της Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων

Ενθύμιο της περιβόητης συμμορίας Σαμουήλ. Ιούνιος 1944. Εξ’ αριστερών προς τα δεξιά. Πίσω σειρά: 1ος Λουκάς Γεωργιάδης, 2ος Τέλης Καζαντζής. Εμπρός σειρά: 1ος Άκης Κοκκορης, 3η Πιπίνα Καρακαλπάκη, 4ος Λεωνίδας Καρακαλπάκης, 5ος Λευτέρης Κόντος, 6ος Γιάννης Κόντος.