Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΖΩΣΙΜΑΙΑΣ ΣΧΟΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Φως Απόλλωνας - Δελφοί
 

Ναπολέων Λαζάνης, Λογοτέχνης, Απόφοιτος Ζωσιμαίας Σχολής, Αύγουστος 2004



Ω του φέγγους. Της απίστευτης ομορφιάς.
Ω του φωτός. Της αρμονίας.
Του λόγου. Της τάξης.
Ω των ανθρώπων έπαρση.
Θέλξη ονείρου.
Ω θεέ μου Απόλλωνα.

Χρυσή γη. Χρυσή βροχή.
Χρυσή η λίμνη.
Χρυσά τα φύλλα της ελιάς.
Χρυσός ο ποταμός. Χρυσή ακρογιαλιά.
Το χώμα που πατεί. Χρυσό μωρό.
Χρυσός θεός.
Χρυσή ελπίδα

Ω της ευτυχισμένης χώρας.
Των παραδεισένιων τόπων της.
Της Κρήτης. Της Αθήνας. Του Πηλίου.
Του Άθω. Της Σαμοθράκης. Της Ίμβρου.
Της Λήμνου. Της Σκύρου. Της Λέσβου.
Της Χίου . Της Μιλήτου. Της Καρπάθου.
Της Νάξου. Της Πάρου. Της Δήλου.
Ω Δήλος. Γεννήτρα του ωραίου.

Αστραποβολούν τα πελάγη.
Κύκνοι πετούν γύρω σου.
Οι νύμφες με δοξαστικά τραγούδια.
Μοσχοβολάει ο τόπος θυμίαμα.
Και ο Απόλλωνας προβάλλει στο φως.
Ω του κάλλους.

Ω θεσπέσιο πρόσωπο. Θεσπέσιο σώμα.
Με την κιθάρα και την θεία φεγγοβολή.
Με τις μούσες. Τις Χάριτες.
Τις Ώρες. Την Αρμονία.
Την Ήβη και την Αφροδίτη.
Χαρά των αθανάτων.

Ω της σαΐτας σου. Για τους αντίμαχους.
Και του μαντείου σου. Για τους ανθρώπους.
Ω θεέ μου. Υπέροχο σώμα.
Ορατή απεικόνιση του αιθέριου.

Ω εραστή της Καλλιόπης.
Της Θάλειας και της Ψαμάθης.
Της Αρσινόης της Μαντώς και της Κασσάνδρας.
Της Φθίας της Δρέουσας και της Ακάλλης.

Ω πατέρα του Ορφέα
Του Ασκληπιού και του Τρωίλου.
Του Δώρου.
Του Ίωνα και του Μίλητου.
Ω σπορά ημιθέων.
Ω του αγνώστου συνομιλητή.
Εκφραστή του μελλούμενου.
Ω Μάντη.

Ω θεϊκή ανάπαυση στην Κρίσα.
Στους Δελφούς. Όπου κελάρυσμα πηγής.
Τα πυκνά δένδρα. Και το θηλυκό φίδι
να κουλουριάζεται από τους πόνους.
Σάπιζε τώρα φίδι. Πύθου στον ήλιο.

Και ο θεός μου
ν’αγναντεύει στον Παρνασσό
Και τις θάλασσες.
Ως την Κρήτη.
Γιατί εδώ ο τόπος του.
Εδώ η ανάπαυσή του.
Ω Δελφοί.

Εδώ τα θεμέλια του ναού.
Του πρώτου από δάφνη.
Του δεύτερου από της μέλισσας το κερί.
Του τρίτου από πέτρα.

Εδώ ο Απόλλωνας. Η Πυθία.
Κι΄ η των ανθρώπων απαντοχή.
Να δουν το αύριο.
Το ύστερα. Το μέλλον.

Κι΄ εγώ.
Εγώ μικρός. Ωιμέ.
Ωιμέ σ΄ εμέ τον άμοιρο.
Χωρίς θεό της ομορφιάς.
Χωρίς ναό.

Ωιμέ θεέ μου στον επίγονο.
Ωιμέ.

Γιατί ο θεός μου στ΄ όνειρο.
Στη θύμηση. Στη μνήμη.
Γιατί ο θεός μου άστραμμα.
Χρυσή πνοή προγόνων.
Γιατί ο θεός μου όραμα.
Μ΄ αυτό πρέπει να ζήσω.