Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΖΩΣΙΜΑΙΑΣ ΣΧΟΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Παρά τον ρουν του Αχέροντα
 

Γιάννης Κ. Παπαϊωάννου, Πολιτικός Μηχανικός.



Στου Αχέροντα τα στενά εξακολουθούν να ανηφορίζουν ταξιδιώτες για να διασταυρωθούν με τα ορμητικά διάφανα νερά του ποταμού που βγαίνουν από τα ριζά των απόκρημνων βράχων με την ελπίδα να διώξουν τα κακά πνεύματα που στη ζωή κυριαρχούν, καθώς και τα μάγια που οι εχθροί κακόβουλα υφαίνουν εδώ στου φαραγγιού τις πηγές να μπορέσουν με μιας να διαλυθούν.

Άλλοι υπομονετικά ψάχνουν να εντοπίσουν ρίζα από ρείκι πλάι στις όχθες του ποταμού και στα βράχια βραστό το υγρό του για να πιουν, βάλσαμο-βότανο για τον αντρικό προστάτη. Κάποιοι άλλοι αδημονούν να ανεβούν τη σκάλα της Τζαβέλαινας-κρυφό πέρασμα ανεφοδιασμού σε τροφές και πολεμοφόδια από τη θάλασσα σε περιόδους αποκλεισμού τα δύσκολα χρόνια της σκλαβιάς-το κακοτράχαλο και ηρωικό Σούλι για να γνωρίσουν.

Πιο χαμηλά αλλοδαποί τουρίστες δεν χορταίνουν να απολαμβάνουν τη δροσιά των πλατάνων και τη ροή των νερών στις όχθες του ποταμού κάνοντας στάση για ξεκούραση στην ταβέρνα του Θωμά χαμηλά στη Γλυκή.

Δίπλα η γέφυρα του Βουβοπόταμου πέρασμα-όριο μεταξύ Πρέβεζας Θεσπρωτίας και μπροστά ο κάμπος του Φαναρίου απλώνεται στα πόδια σου. Χρυσαφένιο χαλί οι εύφορες καλλιεργημένες εκτάσεις του μαζί με διάσπαρτα καταπράσινα καλλιεργημένα περιβόλια από ευλογημένα εσπεριδοειδή. Οι ελώδεις εκτάσεις, που τυραννούσαν τους κατοίκους, ανήκουν στο παρελθόν αφότου μεταπολεμικά η αγγλική Μπουτ περίτεχνα εγκιβώτισε τον ποταμό και μεθοδικά βελτίωσε την περιοχή δημιουργώντας πεδιάδα.

Αποξηραμένη η λίμνη Αχερουσία,  τοπωνύμιο δηλωτικό της πανάρχαιας θέσης της. Εδώ μέχρι σήμερα ο κάθε νεκρός θα παραδώσει ένα νόμισμα οφειλόμενο αντίτιμο για να του επιτραπεί η είσοδος στον άγνωστο κόσμο,  ζωντανή δοξασία που η ανθρώπινη αγωνία δεν μπόρεσε να εξαλείψει. Πιο δυτικά, στην περιοχή της Κορώνης, οι ντόπιοι επιμένουν να λένε ότι το έδαφος με το παραμικρό κουνιέται και χορεύει μαλακό καθώς είναι από τις επάλληλες αποθέσεις-στρώσεις σε φυλλόχωμα. Εδώ καταλήγει κατεβαίνοντας από τον κάμπο της Παραμυθιάς ο Κωκυτός ο γνωστός από τα ομηρικά χρόνια ποταμός και εδώ εμφανίζονται χέλια, που οι παλιοί ισχυρίζονται ότι προέλευση έχουν την Παμβώτιδα λίμνη.

Περιδιαβαίνοντας νοτιότερα προς τον σημερινό Μεσοπόταμο συναντάς σε έναν μικρό λόφο το Νεκρομαντείο που κουβαλάει στις πλάτες του βυζαντινή εκκλησία χτισμένη μεταγενέστερα ίσως για να εξαλειφθούν και να εξαγνιστούν τα ίχνη του από την επικρατήσασα νεότερη θρησκεία, τον οικουμενικό χριστιανισμό. Η αποκάλυψή του μόλις στα μέσα του εικοστού αιώνα έγινε δυνατή βασισμένη στις σαφείς ομηρικές αναφορές της επίσκεψης του Οδυσσέα πως η θέση του στη συμβολή Κωκυτού και Αχέροντα πρέπει να βρίσκεται.

Από εδώ μόνος του πλέον ξεχύνεται ο Αχέροντας σαν ένας ποταμός ενισχυμένος με του Κωκυτού τα νερά στην έξοδό του για το Ιόνιο πέλαγος. Οι εκβολές του χαμηλά στην ήσυχη περιοχή της Αμμουδιάς βρίσκονται μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο με ολοκάθαρα γαλαζοπράσινα νερά. Εδώ το αεράκι γλυκά και αισθαντικά αναδεύει των χεριών το τρίχωμα και η δροσιά της κοίτης αιματώνει και καθαρίζει τον εγκέφαλο.

Οι ψαράδες έρχονται πριν τις δώδεκα κι αράζουν τα καΐκια τους για να πουλήσουν την πραμάτεια τους με τα ολόφρεσκα ψάρια. Καραβάκια από την κοντινή Πάργα περνούν μεταφέροντας επισκέπτες με προορισμό τον Μεσοπόταμο,  τ’ απομεινάρια του Νεκρομαντείου να ψηλαφίσουν. Εδώ η Ρωξάνη και ο Θανάσης προσφέρουν στην ταβέρνα τους ελληνική περιποίηση.

Οι παλιότεροι των εκβολών την περιοχή με το όνομα «Σπλάντζα» την αναφέρουν και διηγούνται ιστορίες από τον τελευταίο μεγάλο πόλεμο όταν αγγλικά υποβρύχια ξεφόρτωναν τις νύχτες οπλισμό και τσάκια με χρυσές λίρες το ελληνικό αντάρτικο στον αγώνα εναντίον του κοινού εχθρού για να ενισχύσουν. Λίγο πιο κάτω στην περιοχή Τσουκνίδας η θέση «Αλωνάκι» με την υπέροχη παραλία.

Εδώ στον ρου του Αχέροντα

ο χρόνος συναντάει και επιβεβαιώνει την ιστορία

ο μύθος ψηλαφίζει τις υπώρειες της αλήθειας

η παράδοση κάνει αισθητή και δικαιολογημένη την παρουσία της

το παρόν αναζητεί το παρελθόν, που καθοδηγεί το μέλλον

η αιωνιότητα αγέρωχη συνεχίζει την αδιατάρακτη πορεία της

ο άνθρωπος αδύναμος και συντετριμμένος αγωνιά για το άγνωστο αύριο.


Ιωάννινα, Σεπτέμβριος 2005