Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΖΩΣΙΜΑΙΑΣ ΣΧΟΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Το φάρμακό σου, η Τροφή σου
 

(Ιπποκράτης, 5ος π.Χ αιών)
...αρκεί όλοι οι άνθρωποι να έχουν πρόσβαση σε αυτήν...



Στο κύτταρο συντελείται και εκπορεύεται η μυσταγωγική αλήθεια της ύπαρξης στο παιχνίδι της ζωής και του θανάτου.
Στην αθέατη αυτή μονάδα, ακάματος η ζωή εναλλάσσεται με τον θάνατο για την ανανέωση, για την διαιώνιση. Στο πλαστό και αναληθές περιβάλλον που συνεχώς εξωθείται να ζεί, υποφέρει και ασφυκτιά και κραυγάζει και αρρωσταίνει.
¶νοες νόες αποφασίζουν γιΆ αυτό, χωρίς αυτό. ¶γονη γραμμή κατέληξε πια η σχέση Ανθρώπου-Φύσης και η κρατούσα αντίληψη και πρακτική επικυριαρχία.
Οι υπόλοιποι, αργοναύτες του ονείρου, αλλά όχι του ανέφικτου.
Το παιχνίδι της ζωής και του θανάτου λοιπόν. Όχι το μεγάλο, το θεαματικό, το οριστικό. Αλλά το άλλο, το μικρό, το αθέατο, το σιωπηρό και συνάμα γοητευτικό που "μας παίζεται" κάθε στιγμή στα κύτταρά μας και στην πολύπλοκη χημεία τους, την βιοχημεία.
…Το κύτταρο, η πρώτη πλήρης και αυτοτελής λειτουργική βαθμίδα ζωής.
Είμαστε τα κύτταρά μας και αυτά φθείρονται, επιδιορθώνονται, πεθαίνουν και ανανεώνονται κάθε στιγμή, γιΆ αυτό που εμείς αντιλαμβανόμεθα ως ζωή.
Απαλά και αδιόρατα αλλάζουμε συνεχώς.
…Παλαίμαχοι και διαρκώς ανανεωμένοι ποτέ κανένας δεν είναι πάντα ο ίδιος εαυτός!
Τρισεκατομμύρια κύτταρα συνθέτουν τον οργανισμό μας και οργανωμένα με εκπληκτική ευφυΐα σε ιστούς, όργανα και συστήματα, ταχύτατα –μέσω βιοχημικών αντιδράσεων– "συνεννοούνται", συνεργάζονται και, ως ενιαίο σύνολο, συνλειτουργούν για την ύπαρξή μας. Κάθε μορφή ζωής από την στιγμή που "βρέθηκε" να ζεί κάνει κάθε τι για να μπορεί να συνεχίζει να ζεί …μία αόρατη λειτουργία, μία Νόηση που καταργεί την συντριβή.
Το γνωστό σε όλους αρχέγονο ένστικτο της επιβίωσης –και αυτό λέγεται Αιωνιότητα– στην πιο λαμπρή και λεπτοφυή του έκφραση και η αγωνία και ο αγώνας για την επίτευξη αρχίζει.
Για τον σκοπό αυτό χρειάζεται ενέργεια και αυτή αντλείται από την τροφή –δια της οποίας– η οργανική ύλη μετουσιώνεται σε ζωή.
Όλα τα έμβια είδη –μαζί και ο άνθρωπος– ως προς τον εαυτό τους είναι ένα σύστημα κλειστό, αφού λειτουργούν με κυκλικά πρότυπα παλίνδρομης ρύθμισης (Feed-back) χωρίς αρχή και τέλος, ως προς το περιβάλλον όμως είναι ένα σύστημα ανοιχτό, αφού είναι άμεσα εξαρτημένα από αυτό μέσω της θρέψης (τροφή, νερό) και της αναπνοής (οξυγόνο).
…Ζούμε και δυναμικά αλληλο-επιδρούμε σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον.
Λογικά λοιπόν και σύμφωνα με τους νόμους και τις αρχές της Φύσης είμαστε ό,τι τρώμε (καθαρή τροφή), ό,τι πίνουμε (καθαρό νερό), ό,τι αναπνέουμε (καθαρός αέρας) και ό,τι σκεφτόμαστε (καθαρές σκέψεις), για ένα καθαρό βιοενεργειακό πεδίο και κατάσταση υγείας.
Να γνωρίζαμε πόσο λίγη τροφή έχουμε ανάγκη αλλά πόσο πολλή ισορροπία σε αυτήν!
Τα δομικά υλικά που θα πρέπει να την αποτελούν είναι τα μακρο-θρεπτικά (πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, λίπη) και τα μικρο-θρεπτικά (βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία).
Αυτά την στηρίζουν και την προωθούν προς την ορθή δόμηση, αναδόμηση και λειτουργία των κυττάρων, συνεπώς προς την υγεία και την ζωή ως μία συνεχή δυναμική ισορροπία και αυτά μας τα εξασφαλίζουν μόνον οι πρωτογενείς, αγνές, φυσικές-εποχής, και ακατέργαστες τροφές.
Όλα τα άλλα, ξένα και ασύμβατα που παρεμβάλλονται, την διαστρέφουν, την εκτρέπουν και την εκφυλίζουν και, εισάγοντας καινούργια διατροφικά πρότυπα που δεν ανταποκρίνονται στις επιταγές των γονιδίων μας, προάγουν αυτό που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε "βιομηχανία παραγωγής της ασθένειας", την πιο κερδοφόρα από όλες.
Ο ανθρώπινος πόνος είναι ευάλωτος και ενδοτικός, γιΆ αυτό και εύκολα εμπορεύσιμος.
Φάρμακα και πολυφαρμακία η άμεση συνέχεια και μία ιδιότυπη πλέον ομηρία σε έναν φαύλο κύκλο …με νέες "ιατρογενείς" παθήσεις.
…Τα σκουπίδια δεν έχουν θέση στο κορμί μας και στην ζωή μας και μας "προσφέρονται" με κάθε δυνατή μορφή:
Πρόσθετα (ως συντηρητικά, βελτιωτικά, αρώματα, χρωστικές κ.ά.), ορμόνες, αντιβιώσεις, κατάλοιπα φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων και λοιπά τοξικά για την υγεία μας, τελευταίως δε και τα μεταλλαγμένα που ύπουλα και ανεξέλεγκτα τρυπώνουν στην τροφική αλυσίδα και αμετάκλητα την καταστρέφουν, διαπλέκονται και εμπλέκονται δελεαστικά στο πιάτο μας και μας μετατρέπουν την τροφή σε "αντί-τροφή", η οποία εκτός από επικίνδυνη, είναι σίγουρα και ελλειπής σε αναγκαία και απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Ο πειρασμός –συχνά και το ανυποψίαστο των καταναλωτών– μεγάλος και οι αντιστάσεις που καλούμαστε να αναπτύξουμε ακόμη μεγαλύτερες και προσωπικές, αλλά επιτακτικές, διότι…
...Στην μοναδικότητα που έχει κάθε ζωντανός οργανισμός έχει και μοναδικές ανάγκες.
Είναι η αρχή της "βιοχημικής ιδιαιτερότητας" που καθορίζεται από την διαφορετική γενετική προδιάθεση (ιδιοσυγκρασία) και τον διαφορετικό τρόπο διατροφής και διαβίωσης. Τα "κυτταρικά γούστα" είναι εκλεπτυσμένα και το μενού εξειδικευμένο και εξατομικευμένο για να αντέχουμε και να υπάρχουμε και μόνον η ανθρώπινη σκοπιμότητα και διαστροφή το ισοπεδώνει, το αλλοιώνει και το ευτελίζει.
Τα κύτταρα προσπαθούν να ανταποκριθούν στο έργο τους και αφού έχουν χρησιμοποιήσει και εξαντλήσει κάθε δυνατό μηχανισμό αντιρρόπησης που διαθέτουν και αφού έχουν ξεπεράσει όλες τις γραμμές αυτό-άμυνας, περνούν σε κατάσταση αδυναμίας.
...Η βιοχημεία της α-σθένειας (οξειδωτικό στρες) είναι πλέον σε εξέλιξη.
Η απουσία παθολογικών συμπτωμάτων δεν δηλώνει κατΆ ανάγκην και κατάσταση υγείας. Πολλές εκφυλιστικές παθήσεις (αρθρίτιδες, διαβήτης, οστεοπόρωση, καρκίνος, και άλλες) θέλουν χρόνια μέχρι να εκδηλωθούν, διότι δρουν αργά και προσθετικά μέχρι να φθάσουν να μειώσουν τόσο την λειτουργικότητα του οργανισμού ώστε να αρχίσουν να εμφανίζονται ως "παθήσεις", οι οποίες μάλιστα, συχνά, δεν μπορούν καν να ανιχνευθούν με τις συνήθεις ιατρικές εξετάσεις γιατί εξελίσσονται ακόμη στο λεπτοφυές κυτταρικό περιβάλλον που δεν είναι ανιχνεύσιμο (παρά μόνον βιοενεργειακά).
Η εμφάνιση παθολογικών συμπτωμάτων δεν είναι η αρχή αλλά το τέλος μίας μακρόχρονης διαδικασίας φθοράς του οργανισμού, συνήθως λόγω χρόνιας έλλειψης, άμεσα ή έμμεσα, ζωτικών θρεπτικών συστατικών και αυξανόμενης τοξικότητας (συσσώρευση βλαβερών ουσιών που προκύπτουν από τον μεταβολισμό των τροφών, τις οποίες ο οργανισμός δεν μπορεί ούτε να διαλύσει αλλά ούτε και να αποβάλλει πλήρως με τις φυσικές οδούς –ήπαρ, δέρμα, πνεύμονες, νεφρούς, έντερο– οδηγούμενος έτσι σε μία αργή και χρόνια δηλητηρίαση).
Ο σύγχρονος τρόπος διατροφής και διαβίωσης τοξινώνει, υποσιτίζει και παχαίνει(!).
Ο Νευρο-Ανοσο-Ενδοκρινικός άξονας κλονίζεται, τα αποτελέσματα ολέθρια και το "κόστος" πανάκριβο: η σημερινή άρρωστη και αρρωστημένη ανθρωπότητα περιφερόμενη από ίδρυμα σε ίδρυμα.
...Θεραπευτήρια τα λέγανε κάποτε και ήτανε!
Σήμερα κομίζουν και διακομίζουν νοσούντες χωρίς έλεος και χωρίς αξιοπρέπεια…
Η Επιστήμη όμως κάνει θαύματα λέμε, και ελπίζουμε. Πράγματι, το θαύμα γίνεται, αλλά από τον ίδιο τον οργανισμό που κινητοποιεί τις απίστευτες ενδογενείς αυτό-θεραπευτικές δυνάμεις που από την φύση του έχει, αρκεί ακόμη να εξακολουθεί να τις έχει.
Η Επιστήμη στην κρίσιμη ώρα της επείγουσας ανάγκης είναι λίαν απαραίτητη και λίαν αποτελεσματική. Ο ρόλος της όμως δεν τελειώνει εδώ, αλλά αρχίζει, αρωγός, παράλληλος και με παρουσία ιαματική που στοχεύει στην ουσία και όχι στην επιφάνεια των φαινομένων.
Γιατί ο ζωντανός οργανισμός δεν είναι μία μηχανή που αντιμετωπίζεται τεχνοκρατικά όπου μεμονωμένα επιδιορθώνουμε ή αλλάζουμε τα φθαρμένα εξαρτήματα.
Ο ζωντανός οργανισμός είναι ένα ενιαίο σύστημα με αλληλο-επηρεαζόμενα μέρη και πάσχει στην ολότητά του –ψυχοσωματικά– και μόνον αίροντας τα εμπόδια και δίνοντάς του πίσω τα σωστά και απαραίτητα εφόδια και τις κατάλληλες συνθήκες μπορεί, μειώνοντας το τοξικό φορτίο (σωματικό και ψυχικό) και ενισχυμένος, να επανέλθει σε ισορροπία κυτταρικής ενέργειας ώστε να αντιδράσει προς την ίαση με τις δικές του και πάλι δυνάμεις που έτσι ξαναβρίσκει.
Διατροφικά –πρωτίστως– και με ορθή, ισορροπημένη, φυσική και ολιστική προσέγγιση που θεραπεύει το μέρος αντιμετωπίζοντας το όλον, οι περισσότερες νοσηρές καταστάσεις είναι αναστρέψιμες, συνεχίζοντας το θαύμα στην θαυμαστή ισορροπία της ζωής και της βιόσφαιρας.
...Μήπως λοιπόν η τροφή ως "αντί-τροφή" μας αρρωσταίνει, ή, μήπως το αντίθετο, η ορθή-τροφή μπορεί να μας προστατεύει και να μας θεραπεύει;
Και στα δύο ερωτήματα η απάντηση είναι ΝΑΙ, διότι το σώμα είναι το βιοχημικό υπόστρωμα όπου "χτίζεται" η κατάσταση υγείας.
Όμως ποιος και γιατί απομακρύνει από την ζωή μας –εκποιώντάς την– αργά, μεθοδικά και αδιόρατα τις ελληνικές και "ζωοποιείς" διατροφικές συνήθειες οι οποίες, επιδρώντας στην βιοχημεία του εγκεφάλου και σε συνδυασμό με το κλίμα και την ιδιαίτερα ενεργειακά φορτισμένη ελληνική γη, παρήγαγαν –από την αρχαιότητα– υψηλή νόηση και υψηλό πολιτισμό;!
...Δεν υπάρχουν ασθένειες, αλλά μόνον επίπεδα υγείας (Γαληνός, 2ος μ.Χ αιών).
...Το ανθρώπινο πλάσμα είναι το υψηλότερο αυτορυθμιζόμενο σύστημα (Παβλώφ, 19ος μ.Χ αιών).
Ανά πάσα στιγμή παλινδρομούμε μεταξύ χαμηλών και υψηλών επιπέδων υγείας ανάλογα με την διατροφή και τον τρόπο ζωής συνολικά (περιβάλλον, άθληση, νοοτροπία) και σε αυτά έχουμε λόγο και ευθύνη:
Ενημέρωση, αφύπνιση και αντίσταση, αναγεννώμενοι και γενόμενοι μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος, για έναν κόσμο που αξίζει να ζεις και όχι απλώς να επιβιώνεις!
Σε μεγάλο βαθμό, μπορούμε να αποφύγουμε την θύελλα τοξινών που μας "σερβίρεται" μέσω των χημικών κοκτέιλς που υπάρχουν κυρίως στα βιομηχανικά επεξεργασμένα προϊόντα, προσέχοντας την ποιότητα της τροφής μας για έναν διατροφικά ισχυρό οργανισμό που να μπορεί να αμύνεται και της ζωής μας.
Η έγκαιρη πρόληψη –ανέξοδα– μέσω αλλαγών στην διατροφή και τον τρόπο διαβίωσης μειώνει ή καθυστερεί σημαντικά τις κυτταρικές φθορές και την πρόωρη γήρανση.
Η αποτοξίνωση και η νέα καλύτερη κυτταρική ανάπλαση που προκύπτει ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, αφοπλίζει την παθογένεια και αργά-αργά αντιστρέφει την κατάσταση και οδηγεί την οικολογία του σώματός μας σε υψηλότερα επίπεδα υγείας και λειτουργικότητας που τώρα εμφανίζονται ως "συμπτώματα" ζωτικότητας, ενέργειας και ευεξίας …"κατά φύσιν".
Η μόνιμη διατήρηση αυτών των ιδιοτήτων συνιστά και την πραγματική κατάσταση υγείας.
Και έτσι πρέπει να ζεί αλλά και να αποχωρεί ο άνθρωπος –υγιής– όταν, αναπόφευκτα, θα έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του και τον προορισμό του σε αυτήν την διάσταση ζωής, και αυτή –μακρά ή σύντομος– επίσης μοναδική για τον καθένα μας, είναι συνάρτηση παραμέτρων πολλών, γνωστών και αγνώστων, φυσικών και μυστηριακών …ακόμα και του πεπρωμένου μας (φυγείν αδύνατον).
Τα πάντα συνεισφέρουν είτε αρνητικά προωθώντας παθήσεις, είτε θετικά προωθώντας υγεία.
ΕπΆ αυτού δεν υπάρχει καμία αμφιβολία.
Το παραδέχονται –έστω και με άρρητο λόγο– ακόμη και οι πλέον συμβατικοί επιστήμονες.
Είναι θέμα χρόνου να το ομολογήσουν και ρητά και να προσεγγίσουν ανάλογα τον πάσχοντα άνθρωπο υποστηρίζοντας και διεγείροντας τους φυσικούς θεραπευτικούς μηχανισμούς του και τότε –μετά λόγου γνώσεως– προσωπικά πιστεύω …στο διαρκές θαύμα γιΆ αυτόν μέσα στην πραγματικότητα της θνητής φύσης του.
...Η μεγαλύτερη έρευνα που έγινε ποτέ είμαστε εμείς οι ίδιοι, όλος ο πληθυσμός της Γης και το πώς νοιώθει.
Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να αυτοκτονεί, αλλά μόνος του.
Δεν δικαιούται να συμπαρασέρνει και άλλους, και μάλιστα για το κέρδος, στην δίνη της περιβαλλοντικής αυτοκτονίας που χρόνια τώρα ομαδικά επιδίδεται, επεμβαίνοντας και εξαντλώντας με την ανορθόδοξη χρήση αλλά και με την κατάχρηση τα αποθέματα –ακυρώνοντας το μέτρο, την αρμονία και την ελευθερία της Φύσης αντί μιμούμενος αυτά– ώστε και τα βιολογικά καλλιεργημένα προϊόντα να είναι πλέον φτωχά σε θρέψη και δύναμη και να θέλουνε συμπλήρωμα.

► Το πέτυχαν οι συμβατικές εντατικές καλλιέργειες της γης οι οποίες, φορτωμένες με λιπάσματα και φυτοφάρμακα ακατάπαυστα, ημέρα με την ημέρα, έτη και έτη, την μολύνουν και την απογυμνώνουν από τα ζωτικά της στοιχεία που αποτελούν την τροφή για τα φυτά που φύει και αυτά με την σειρά τους την τροφή για τα ζώα και τον άνθρωπο.

► Το πέτυχαν οι εντατικές μονάδες εκτροφής ζώων, πουλερικών και ψαριών οι οποίες, ως σύγχρονα στρατόπεδα συγκεντρώσεων, τα υποχρεώνουν να ζουν ασφυκτικά σε περιορισμένους χώρους και, με αντιβιοτικά για να μην αρρωσταίνουν, με ορμόνες για να μεγαλώνουν γρήγορα, με τεχνητό φώς, χωρίς κίνηση, με αλλόκοτες τροφές και πολλούς άλλους στρεσογόνους παράγοντες,  τοξινώνουν την σάρκα τους.

Οι τρελές αγελάδες δεν είναι σχήμα λόγου. Τα ζώα πραγματικά τρελάθηκαν, όταν…  από φυτοφάγα που είναι η φύση τους, τα ανάγκασαν να γίνουν σαρκοφάγα ταΐζοντάς τα με αλεσμένες ζωικές τροφές, εκτρέποντας έτσι τον μεταβολισμό τους.

► Το πέτυχαν οι βιομηχανίες τροφίμων με τις πιο απίθανες επεξεργασίες για εύκολες και γρήγορες λύσεις στο πόδι και

► Πέτυχαν, οι γρήγοροι ρυθμοί της ζωής, με τις –εν πολλοίς– πλαστές "ανάγκες" για συνεχή κατανάλωση, να καταργούν την τελετουργία του φαγητού που το καθαγιάζει ως εστία και σύναξη και επικοινωνία.
Η φαντασία στην εξουσία –καταχρηστικά– στον βιασμό της Φύσης, για αγοραία αγαθά!

Τα επικίνδυνα "Ε" ως…  πρόσθετα στις τροφές μας

Με το κεφαλαίο γράμμα "Ε" και με έναν αριθμό προσδιορίζονται οι πρόσθετες ουσίες που εισάγονται στα βιομηχανικά επεξεργασμένα προϊόντα ως συντηρητικά, βελτιωτικά, αντιοξειδωτικά, χρώματα και αρώματα, προκειμένου να συντηρούνται στον χρόνο αλλά και να γίνονται ή να εξακολουθούν να παραμένουν νόστιμα και ελκυστικά ακόμη και μετά την επεξεργασία τους που έχει καταστρέψει γεύση και θρέψη. Οι προσθετικές ουσίες μπορεί να είναι φυσικές (ζάχαρη, αλάτι, ξύδι, χλωροφύλλη κ.ά.), ή συνθετικές, ή και τα δύο μαζί.
Σύμφωνα με τον ΙΝΚΑ (Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδος):
«Το γράμμα "Ε" μαζί με τον αριθμό, χαρακτηρίζει πρόσθετα συστατικά του προϊόντος, θεωρούνται ασφαλή καθώς η χρήση τους έχει εγκριθεί στον βαθμό που ελέγχονται και τηρούνται οι προϋποθέσεις χρήσης τους». (Διαδικτυακός τόπος: www.inka.gr)
…Ένας ορισμός ανοιχτός σε όλα τα ενδεχόμενα…
Τα φυσικά πρόσθετα –υπό έλεγχο– είναι ασφαλή, αλλά με υπερβολή στην χρήση τους μπορεί και αυτά να δημιουργήσουν σοβαρότατα προβλήματα. Συνήθως όμως, επειδή είναι φθηνότερα, χρησιμοποιούνται τα συνθετικά και αρχίζουν τα δύσκολα, γιατί, κάτι που σήμερα θεωρείται ασφαλές αύριο μπορεί να αποδειχθεί επιζήμιο, είτε ως μεμονωμένο, είτε σε συνέργια με κάποιο άλλο. Πράγματι, οι πρόσφατες μελέτες και τα νέα επιστημονικά δεδομένα που συνεχώς έρχονται στο φώς για το ζήτημα αυτό, επιβεβαιώνουν και προμηνύουν τα χειρότερα: Τα περισσότερα προϊόντα με Ε, άμεσα ή μακροπρόθεσμα, κρύβουν πιθανούς κινδύνους για όλους, με έμφαση στα παιδιά, στις εγκύους και στα ευαίσθητα άτομα, για βλάβες που αφορούν ακόμη και το ανθρώπινο γονιδίωμα, ή για καρκινογένεση.
Είναι φρόνιμο, εκεί όπου υπάρχουν απειλές για σοβαρή και αμετάκλητη ζημιά και επιστημονική αβεβαιότητα, καλύτερα να δρούμε με βάση την αρχή της πρόληψης και της προφύλαξης, παρά να επιχειρούμε –πειραματιζόμενοι– και αργότερα να μετανιώνουμε.
Ως ενεργοί πολίτες αξιών άμεσα έχουμε το δικαίωμα να γνωρίζουμε και να μπορούμε να επιλέγουμε τι τρώμε και τι καλλιεργούμε και η Πολιτεία άμεσα έχει την υποχρέωση να εξασφαλίζει και να προστατεύει αυτό το δικαίωμα.
Ως γενική αρχή, οι σύνθετες γεύσεις (σύνθετες τροφές) είναι πιο επικίνδυνες από τις φυσικές γεύσεις (φυσικές τροφές) αφού στις πρώτες υπάρχουν σχεδόν παντού τα Ε και τα οποία, συνήθως, δεν αναφέρονται καν ως Ε, αλλά με τους γενικούς και αόριστους όρους όπως "χρώματα", "αρώματα", "βελτιωτικά" κ.ά. αληθινά, αλλά συγκαλυμμένα και παραπλανητικά.

Παραδείγματα προϊόντων που περιέχουν Ε είναι:

* Σοκολάτες, κυρίως οι σύνθετες με σιρόπι και καραμέλα.
* Μπισκότα, γκοφρέτες, κρουασάν και άλλα συναφή.
* Παγωτά ειδικού τύπου ("παγωτά-γλυκίσματα").
* Γαριδάκια, τσιπς και άλλα συναφή σνακς.
* Αναψυκτικά και άλλα προϊόντα τύπου Light και Sugar free.

Οι κωδικοί αριθμοί Ε για κάθε κατηγορία προσθετικών ουσιών στα τρόφιμα είναι:

* Ε100–180       Χρωστικές ουσίες
* Ε200–297       Συντηρητικές ουσίες
* Ε300–321       Αντιοξειδωτικές ουσίες
* E322–495       Ομοιογενοποιητές, σταθεροποιητικές, πηκτικές ουσίες
* Ε500–585       Βοηθητικές ουσίες επεξεργασίας
* Ε620–640       Ουσίες ενισχυτικές της γεύσης
* Ε900–948       Παράγοντες που βελτιώνουν την εξωτερική όψη (Glazing agents)
* Ε941–948       Αέρια συσκευασίας
* Ε950–967       Γλυκαντικές ουσίες*
* Ε999–1518     Διάφορες άλλες προσθετικές ουσίες


…...Ο κατάλογος με Ε και αριθμούς ατελείωτος και όλα ύποπτα και επικίνδυνα για κάτι!
Ορισμένα από αυτά μάλιστα σε κάποιες χώρες έχουν ήδη απαγορευτεί: π.χ. το κιτρικό οξύ(Ε330) αρχικά ακίνδυνο, εν συνεχεία θεωρήθηκε ύποπτο για καρκινογένεση γιΆ αυτό και απαγορεύτηκε σε ΗΠΑ, Γαλλία, Ρωσία και Αγγλία.
Το σχετικό νομικό πλαίσιο ούτε ασφαλές είναι, ούτε ενιαίο για όλες τις χώρες και η σχεδόν ελεύθερη πλέον διακίνηση των αγαθών μεταξύ των χωρών θολώνει το τοπίο. (Πηγές για τα "Ε": Περιοδικό "ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ", τεύχος 44)

Η προστασία των τροφίμων, του νερού και του αέρα, και οι κανόνες που διασφαλίζουν την δημόσια υγεία παραμένει ένα μεγάλο, ανοιχτό και αμφιλεγόμενο ζήτημα, αλλά ένα κρασί που δεν χωράει νερό και όπου συνεχώς –ευθέως ή πλαγίως– συμβαίνει.
Τρανό παράδειγμα το πολυχρησιμοποιούμενο ως υποκατάστατο της ζάχαρης, άμεσα ή έμμεσα, γλυκαντικό πρόσθετο *ασπαρτάμη.
Μία ιστορία που άρχισε πριν από 40 χρόνια, με λόγο και αντίλογο υποστηρικτών και επικριτών και επιστημονικής αντιπαράθεσης σε ατμόσφαιρα "πολέμου".
Δύο μέτωπα με αντικρουόμενα συμφέροντα: του πλουτισμού πάση θυσία και της προστασίας της υγείας.
Ο αγώνας ακόμη συνεχίζεται. Ο κατάλογος της βιβλιογραφίας για την εν λόγω ουσία μακρύς και το πρόσφατο ψήφισμα (2003) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο ζητάει επαναξιολόγηση του θέματος διότι οι αρχικές μελέτες δεν απέδειξαν τον ακίνδυνο χαρακτήρα της ασπαρτάμης, τα λέει όλα. Αν η ζάχαρη στην κατάχρησή της μπορεί να γίνει ο γλυκός "φονιάς", τότε η ασπαρτάμη στη συνήθη χρήση της γίνεται σίγουρα η γλυκιά καταστροφή.
Εκεί όπου υπάρχει ζωή, το θέμα των ορίων είναι ένα θέμα διπλής όψεως:
Για τις "άυλες" λειτουργίες της ζωής, όπως αυτές του νού, τα όρια είναι απεριόριστα…
Για τις άλλες όμως, τις απτές και οργανικές, τα όρια είναι απαράδεκτα.
Γιατί στον βιολογικό κύκλο και στον βιολογικό μηχανισμό δεν υπάρχουν όρια, επιτρεπτά –καθΆ ό,τι "ασφαλή"– ή όχι. Υπάρχει μονάχα συμβατό ή όχι με την ζωή …για το εσωτερικό απαραβίαστο των μυστικών και της σοφίας του σώματος.
Είναι α-τραπός (δηλαδή χωρίς εκτροπή, με την απόλυτα αρχαίο-ελληνική έννοια).
Όλα τα άλλα, είναι μία επικίνδυνη επινόηση για υποχωρήσεις και συμβιβασμούς που οδηγούν στο οξύμωρο και αντιφατικό της πάσχουσας κοινωνίας της ευημερίας και της πάσχουσας κοινωνίας της πείνας.
Η Φύση όμως και η φύση μας δεν συμβιβάζεται γιατί είναι μία διαρκής επανάσταση, ίσως η μόνη αληθινή και γοερά απαιτεί σεβασμό και ανακατανομή, διότι…
Θεωρητικά, η παραγωγή τροφίμων και πόρων από την μάνα-Γη επαρκεί για να θρέψει όλον τον Πλανήτη, απανταχού αυτού όμως, άνθρωποι εξαθλιωμένοι, λιμοκτονούν και εκλιπαρούν.
Και εκεί όπου δεν υπάρχει καν τροφή είναι εμπαιγμός και θράσος να μιλάμε για σωστή διατροφή. Γιατί το παιχνίδι είναι άνισο και στημένο και συνιστά ενοχή για την ανθρωπότητα.

Η Ορθή Διατροφή, ως… αντίπαλο δέος στην δίαιτα!
Δίαιτα είναι στέρηση, είναι περιορισμός, είναι καταπίεση, είναι τιμωρία και είναι ντροπή με τόση πείνα στην Γη.
Διατροφή είναι χρέος, είναι δύναμη, είναι ευλογία και επίκληση   …"τον άρτον ημών τον επιούσιον δώσει ημίν σήμερον".

Ηρωίδες οι ζωές αγωνίζονται για κάτι Ανώτερο.
Γιατί, ασφαλώς, δεν είμαστε μόνον τα κύτταρά μας, έστω και σε τέλεια οργάνωση και λειτουργία. Είμαστε απείρως περισσότερο από το πεπερασμένο της ύλης του σώματός μας και… ίσως-ίσως, μάλιστα, πριν από αυτό.
…Είμαστε και ψυχή και πνεύμα και συνειδητότητα… ιδιότητες υψηλών κραδασμών που κυβερνούν το σώμα και το καθιστούν παντοδύναμο, γιΆ αυτό πού πραγματικά είμαστε:
Το αριστούργημα της Δημιουργίας που…   αγγίζει το Θείον, το "κατΆ εικόνα και ομοίωσιν".
Ελέω Επιστήμης, τα σύνορα Φυσικής-Μεταφυσικής μετατοπίζονται συνεχώς και η μετά-Φυσική θέαση του Κόσμου προβάλλει ως πρόκληση, για την αποταύτιση από προσκολλήσεις, για την υπέρβαση που οφείλουμε και για το άνοιγμα στα άπειρα ενδεχόμενα του μέχρι σήμερα εκδηλουμένου Σύμπαντος.
Η κρυμμένη γνώση πίσω από τα φαινόμενα είναι εξαιρετικά ελκυστική και οι πρωτοπόροι ερευνητές άρχισαν ήδη να διανύουν αυτή την απόσταση   …προς το απώτερο.

Δεν αντέχω άλλους κινδύνους.
Κρατάω μονάχα την γοητεία
στον κουρνιαχτό της ζωής…

Ευτυχία Μιχέλη, Δρ. Βιολόγος, Απόφοιτος Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων