Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΖΩΣΙΜΑΙΑΣ ΣΧΟΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Ύμνοι των μαθητών για την Ζωσιμαία Σχολή
 

Στις  σχολικές εκδρομές επικρατούσε πάντα ένα κλίμα συνειδητής, πλην όμως … απόλυτα ελεγχόμενης, χαλαρότητας και οι μαθητές της Ζωσιμαίας Σχολής εύρισκαν την καλύτερη ευκαιρία να “ξεδώσουν” και να σατυρίσουν εαυτούς, συμμαθητές,



καθηγητές, σχολείο και μαθητική ζωή με λογοπαίγνια, τραγούδια και ποιηματάκια που σκαρώνονταν στο πι και φί. Τα πιο πετυχημένα απΆ αυτά τα τραγούδια γίνονταν σουξέ και καθιερώνονταν σαν “ύμνοι” του σχολείου.

Ο Ερρίκος Κολοβός και ο Ίνης Μεσαρέ θυμηθήκαν μόνο τον πρώτο στίχο (δυστυχώς) από ένα τραγουδάκι, δημιούργημα των μαθητών της τάξης που αποφοίτησε το 1956 και οι οποίοι είχαν μεταφράσει στα αρχαία ελληνικά μία μεγάλη λαϊκή επιτυχία εκείνης της εποχής, το “Θέλω να πεθάνω” και η διασκευή της άρχιζε με τα λόγια: Βούλομαι τεθνάναι …….

Ο Θανάσης Ζυγούρης μας έστειλε ένα απόσπασμα ενός τραγουδιού (δεν μπόρεσε να το θυμηθεί ολόκληρο) που διασκευάστηκε πάνω στην μουσική του τραγουδιού “Εις τον αφρό της θάλασσας”. Είναι άγνωστο πότε έγινε η διασκευή αυτή αλλά, όπως αναφέρει ο Θανάσης, ο “ύμνος” αυτός τραγουδιόταν ήδη το 1956, δηλαδή τη χρονιά εισαγωγής του στο σχολείο.

(1) Όποιος δεν έχει βάσανα

και θέλει ν' αποκτήσει

στη Ζωσιμαία τη Σχολή

ας έρθει να φοιτήσει.




(2) Έχουμε κει καθηγητές

όλους παλικαράδες

που δέρνουνε αλύπητα

και κοπανούν μονάδες



(3) Τον Βοντετσιάνο 1 τον κουτσό,

και τον τραυλό Γλήγορη 2,

τον Τάκη 3 επιθ(σ)τήμονα,

τον Σπύρο4 κάου – μπόυ

1  ο καθηγητής των μουσικών, 2 ο Μαθηματικός Γρηγόρης Τζομάκας, 3 ο Μαθηματικός Δημήτριος Τζομάκας, 4  ο Φυσικός Σπύρος Καρακίτσιος



Ο Ναπολέων Δεύτος  μας έστειλε ένα άλλο “ύμνο”, δημιούργημα των μαθητών της τάξης που αποφοίτησε το 1962, που τραγουδιόταν στο ρυθμό του τραγουδιού “Σπουργιτάκι”. Ο “ύμνος” αυτός, συμπληρώθηκε από τον απόφοιτο του 1962 Θανάση Ζυγούρη, οπότε μπορούμε να πούμε ότι, το κείμενο που ακολουθεί, αποτελεί και τη ολοκληρωμένη μορφή του. 

(1)   Μες στη Ζωσιμαία

όμορφα κι ωραία

ζούμε τα καλύτερα παιδιά

γιατί όλοι μας προσέχουν

κι από πίσω τρέχουν

οι καθηγητές μας με χαρά




(2)  Μη εδώ ! φωνάζουν,

μη εκεί! φωνάζουν ,

βάλτε τα καπέλα σας παιδιά!

κι όποιος μπει μες το Γραφείο 1

βγαίνει στο φορείο

χωρίς να 'χει βγάλει τσιμουδιά.



(3)   Ο Γυμνασιάρχης,

αυστηρός μονάρχης2

έχει πάντα πίσω του ουρά ,

γιατί έχει συνοδεία

το σοφό το Δία 3     

και τον Σπύρο τον φωνακλά 4




(4)  Έχει και τον Πάνο 5

σε καρέκλα επάνω

να τον φθάνει και να συζητά

και εκτός του γραφείου

και τον Γρηγορίου 6

τους μαντρότοιχους να πηδά



(5)   Είναι ο Κωσταδήμας

μάρκα της Αθήνας

που τ' αγόρια βάζει σε μπελά

να σηκώσουν τα εξάρια

και τα δωδεκάρια

να μην χάσουν όλη τη χρονιά   




(6)  Τσίου τσίου τσίου

τσίου τσίου τσίου

τρέμει και τινάζει τα φτερά

μέσα απ το παράθυρο μου

βλέπω το μικρό μου

τον Τεχνίτη το φουκαρά. 7



(7)   Τεχνιτάκο καθώς σε κοιτάζω

να σπαρταράς μες στην έδρα τη βαθιά

ψάχνω γύρω διαρκώς και κοιτάζω

κι όμως δεν σε βρίσκω πουθενά.






(8)   Και τώρα Τεχνίτη μου γεια σου

τελειώνει για μας η χρονιά          

θα φύγουν για πάντα από κοντά σου

οι μάγκες που σου πρήξαν την καρδιά.



(9)  Φεύγουμε στ αλήθεια

δεν είναι παραμύθια

σε όλους θα κακοφανεί

δεν θα πέφτουν πια σφαλιάρες

ούτε αποβολάρες

ούτε και θ' ακούγεται .. "εκδρομή" 8




(10) Γιατί καθηγηταί κυνηγάτε

τους φουκαράδες εμάς τους μαθητάς

αφού μέσα σε λίγα χρονάκια

θα έχουμε γίνει και εμείς σαν και σάς



(11) Θα έχουμε όλοι φαλάκρα

παπιγιόν, μπαστούνι και γυαλιά

και όσοι τρώνε και λιγάκι

του Γρηγορίου 6  θα έχουν την κοιλιά





1 το γραφείο των καθηγητών, 2 ο Φιλόλογος και Γυμνασιάρχης Νικόλαος Βολονάσης, 3 ο Φιλόλογος Σωτήριος Χουλιάρας, 4  ο Φυσικός Σπύρος Καρακίτσιος, 5  ο Μαθηματικός Πάνος Δεβέκος 6 ο καθηγητής της Γυμναστικής, 7 ο Καθηγητής των Τεχνικών Μάνθος Παπαγεωργίου,    8  το γνωστό σύνθημα – έκκληση, πριν την προσευχή