Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΖΩΣΙΜΑΙΑΣ ΣΧΟΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Φωτογραφικό λεύκωμα του Άγγελου Καλογερίδη απόφοιτου της Ζωσιμαίας Σχολής
 

Το λεύκωμα εκδόθηκε από το Ίδρυμα Ιωσήφ και Εσθήρ Γκανή.



Σημείωμα Προέδρου
Μία από τις σημαντικότερες ελληνικές προσωπικότητες στο χώρο της φωτογραφίας είναι «ο δικός μας» Άγγελος Καλογερίδης, που χωρίς υπερβολή συμπλήρωσε επάξια την μεγάλη σχολή των γιαννιωτών φωτογράφων: Λαμπρινός, Δημητριάδης, Πανταζίδης ο δάσκαλος του, Παπαϊωάννου, Καλογερίδης και τόσοι άλλοι είναι οι φωτογράφοι στους οποίους θα αναφέρονται στο μέλλον οι ασχολούμενοι με την φωτογραφία.
Η καλλιτεχνική παρουσία του Αγγέλου Καλογερίδη στο χώρο της φωτογραφίας, εδώ και εξήντα περίπου χρόνια, είναι καθοριστική. Η καθημερινή εικόνα του, για τους Γιαννιώτες, είναι ταυτισμένη με του ανθρώπου που έχει την φωτογραφική μηχανή στον ώμο του.
Η καλλιτεχνική του αξία αναγνωρίσθηκε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όχι μόνο με την συμμετοχή του σε εκθέσεις, αλλά και με διακρίσεις και βραβεία.
Διακριτικός και χωρίς τυμπανοκρουσίες κέρδισε την εκτίμηση όλων. Δεν επεδίωξε ποτέ την δημοσιότητα.
Τον άνθρωπο και καλλιτέχνη Άγγελο Καλογερίδη τιμά το Ίδρυμα «Ιωσήφ και Εσθήρ Γκανή», με το λεύκωμα αυτό, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της πόλης μας.
Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον φίλο του Ιδρύματος γνωστό Αρχιτέκτονα Αθανάσιο Ζυγούρη, αλλά και την Αρχιτέκτονα Ινώ Ζυγούρη, που επιμελήθηκαν την έκδοση του.
Νοέμβριος 2013
Ναπολέων Μάργαρης
Πρόεδρος του Ιδρύματος


Αντί Προλόγου

«Δεν έχω άγχος να περάσω κανένα όραμα μέσα απ' τις εικόνες. Τα πράγματα είναι απλά... Δεν υπάρχει λοιπόν καμιά δυσκολία... Φωτογραφίζω ό,τι μου αρέσει, ή ακόμη και ό,τι δεν μου αρέσει, αλλά με εντυπωσιάζει στο χώρο και στο χρόνο...».
Τα λόγια αυτά του Αγγέλου Καλογερίδη δίνουν το ξεκάθαρο στίγμα της μακρόχρονης και τόσο δημιουργικής πορείας του στη φωτογραφία.
Ο Άγγελος Καλογερίδης φωτογραφίζει με ευαισθησία, προ πάντων όμως, με σεμνότητα.
Στην επιλογή των θεμάτων δεν βάζει όρια. Το «κλικ» της φωτογραφικής μηχανής υπακούει στο στιγμιαίο συναίσθημα. Ενδιαφέρεται γι' αυτό που βλέπει εκείνη τη στιγμή, τη στιγμή της λήψης. Τα θέματα με το πέρασμα του χρόνου ζυμώνονται και ωριμάζουν, όταν τα ανακαλεί αργότερα στα «κενά του αύριο». Έχει έτσι ο ίδιος, αλλά και ο θεατής, την ευκαιρία για μια νέα, ίσως διαφορετική κάθε φορά, ανάγνωση. Οι τίτλοι δεν χρειάζονται πια.
Με τη σεμνότητα που τον διακρίνει στη ζωή του, με την ίδια σεμνότητα αντιμετωπίζει και αποτυπώνει στο φιλμ τα θέματα του. Η ευαίσθητη ματιά και η βαθειά του γνώση τον οδηγούν σε μονοπάτια που λίγοι μπορούν να περπατήσουν.
Αγαπά το άσπρο-μαύρο, αλλά τον ελκύει και το χρώμα. Δεν διστάζει να πειραματιστεί με τις δυνατότητες του υπέρυθρου. Φωτογραφίζει το τοπίο και πειραματίζεται με τη δημιουργική φωτογραφία. Η κλίμακα αλλάζει, χωρίς περιορισμούς, απ' το μεγάλο βάθος πεδίου μέχρι το απόλυτο ΖΟΟΜ.
Το τραχύ τοπίο της ηπειρώτικης γης και ο κρόκος στο χιόνι και το αλογάκι της Παναγιάς.
Η ανέμελη πόζα του μικρού αγοριού και ο αρκουδιάρης.
Η γιαγιά μπροστά στον επιτάφιο και η Ανάσταση.
Ο κεραυνός και το «φίλημα του νερού».

Το χιονισμένο τοπίο και τα σπουργίτια να πλησιάζουν το φιλόξενο χέρι.
Πρόσωπα σκαμμένα απ' το χρόνο, ήρεμα κι αγέλαστα και μαζί η χαρά της ζωής, το γλέντι του πανηγυριού.
Απόλυτος γνώστης του πλάνου και της προοπτικής, παίζει με το φως και τη σκιά, κι αφήνει τον θεατή να διαβάσει ο ίδιος το θέμα, να ανακαλύψει μόνος του το πραγματικό θέμα, να το προσεγγίσει με τη δική του ματιά, να ανακαλύψει τους όποιους πιθανούς συμβολισμούς.
Με το κοντράστ του άσπρου και του μαύρου αναδεικνύει την άγρια ομορφιά της ηπειρώτικης γης. Φωτογραφίζοντας τον καθημερινό μόχθο, τα σοκάκια της πόλης, τη λίμνη, το νησί, γίνεται ο αφηγητής μιας ολόκληρης εποχής.
Οι εκδηλώσεις, οι ασχολίες της υπαίθρου, τα πορτραίτα του αποτυπώνουν με ρεαλισμό, χωρίς ίχνος ρομαντισμού, στιγμές ενός πολιτισμού που έχει πια χαθεί.
Προχωρώντας ακόμη πιο μακριά, με «άλλη ματιά», μας οδηγεί σε θέματα που αποπνέουν διάχυτο συμβολισμό, όπως ο νεκρός κύκνος, το βιολί, τα γυμνά πόδια στον ήλιο.
Βοηθός στην ανάγνωση των θεμάτων, είναι τα ίδια τα λόγια του Αγγέλου Καλογερίδη -συνδετικοί κρίκοι ανάμεσα στις ενότητες-από τη μοναδική συνέντευξη που παρεχώρησε στην Άννα Δερέκα και δημοσιεύτηκε στο αφιέρωμα της εφημερίδας «Νέοι Αγώνες» τον Ιανουάριο του 2005.
Το λεύκωμα επιχειρεί να παρουσιάσει με τρόπο, όσο πιο αντιπροσωπευτικό, την μακρόχρονη πορεία του Αγγέλου Καλογερίδη και για μας είναι μεγάλη τιμή, που μας εμπιστεύτηκε την επιμέλεια του. Τον ευχαριστούμε από καρδιάς.
Θανάσης Ζυγούρης
Ινώ Ζυγούρη

Βιογραφικό Σημείωμα
Ο Άγγελος Καλογερίδης γεννήθηκε στο Εκκλησοχώρι Ιωαννίνων το 1922, όπου και τελείωσε το εξατάξιο δημοτικό σχολείο.
1934-1937. Παρακολουθεί τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου στην Αθήνα, στην Ιόνιο Σχολή.
1937-1940. Συνεχίζει τις γυμνασιακές σπουδές στη Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων, με καθηγητή στα καλλιτεχνικά τον ζωγράφο Χ. Αρώνη. Προς το τέλος των γυμνασιακών σπουδών σκηνογραφεί τη μαθητική παράσταση «Οιδίπους Τύραννος». Έργα του, που είχαν αναρτηθεί στους τοίχους της Σχολής, καταστράφηκαν τον καιρό του Πολέμου.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής εντάσσεται στον αντιστασιακό αγώνα, διοχετεύοντας πληροφορίες που υπεξαιρούσε από το τμήμα της Γερμανικής Μεραρχίας, η οποία είχε επιτάξει το ξενοδοχείο «Ακροπόλ», ιδιοκτησίας του πατέρα του. Φυλακίζεται ένα χρόνο για πιθανή κατασκοπεία, στις φυλακές Καλλιθέας και Αβέρωφ.
1952. Αγοράζει την πρώτη φωτογραφική μηχανή (διοπτρική rollei) και στήνει τον πρώτο του σκοτεινό θάλαμο. Δάσκαλος του στη φωτογραφία ο καταξιωμένος φωτογράφος, με σπουδές στο Παρίσι, Απόστολος Πανταζίδης.
1954. Γίνεται μέλος της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας και της Free Lance Photographer Association, των ΗΠΑ. Συμμετέχει σε εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως και σε διαγωνισμούς φωτογραφίας αποσπώντας βραβεία και διακρίσεις. Δέχεται πρόταση απ' την Finos Film για μόνιμη εργασία στο χώρο της σκηνογραφίας.
1962-1969. Εργάζεται ως επαγγελματίας φωτογράφος στην Αθήνα. Με εντολή του Υπουργείου Συντονισμού και για λογαριασμό της Frank Basil φωτογραφίζει όλα τα προς μελλοντική αξιοποίηση παράλια της Κρήτης. Φωτογραφίζει τα ευρήματα των ανακτόρων της Πύλου, που ανέσκαπτε ο Φώτιος Πέτσας, το Μουσείο των Αρχανών στην Κρήτη, τα Μουσεία Ηρακλείου και Ρόδου. Συνεργάζεται τέλος με τον ΕΟΤ σε τουριστικές εκδόσεις και αφίσες καθώς και με τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
1992. Εγκαθίσταται οριστικά στην Αθήνα.
2005. Πραγματοποιεί ατομική έκθεση στη Δημοτική Πινακοθήκη με πρωτοβουλία του Συλλόγου Αποφοίτων της Ζωσιμαίας Σχολής.
2013. Στα πλαίσια του εορτασμού των εκατό χρόνων απ' την απελευθέρωση των Ιωαννίνων συμμετέχει στην ομαδική έκθεση φωτογραφίας, που οργάνωσε το Ριζάρειο Ίδρυμα στη Δημοτική Πινακοθήκη Ιωαννίνων.