Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΖΩΣΙΜΑΙΑΣ ΣΧΟΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Εκδρομή στον Μιστρά
 

Aπό την εκδρομή του Συλλόγου στη Μεθώνη, Κορώνη, Πύλο και Μιστρά στις 17 και 18 Μαρτίου 2007



Αχ, αυτή η άνοιξη

Αχ, αυτή η άνοιξη, νεράιδα ξωτική και πώς να αντισταθείς.
Λίγο που θέλαμε να αφουγκραστούμε τα μυστικά των δένδρων όταν ανεμοχαιρετιούνται, λίγο να κλέψουμε τον τρόπο που κορτάρουν οι παπαρούνες με τους κρίνους στα ριζά, λίγο να μαγευτούμε από την ταπεινή ομορφιά του χαμομηλιού και της ανεμώνας – κόκκινη σ΄ εκείνα τα μέρη, δίδυμη αδελφή της παπαρούνας λίγο να μας νοστιμίσει η αλμύρα της θάλασσας και πολύ να ξαναβρεθούμε, τη σκαρώσαμε την εκδρομή.
Οι συνήθεις ύποπτοι αριβάρουν γύρω στις εννέα με το πρωινό ανά χείρας μερικοί και μπόλικο χαμόγελο. Οι χαιρετούρες δίνουν και παίρνουν και τα πειράγματα περισσεύουν.
Όταν ήρθε η ώρα της αναχώρησης έσκασε η μεγάλη έκπληξη. Η ψυχή της παρέας, ο Σταύρος Δερματάς – μας καλωσόρισε και μας καλωσόρισε στα Αγγλικά ανάκατα με Γαλλικά και με έναν αξιοθαύμαστο τρόπο μεταφρασμένα στα Γερμανικά. Από εκείνη τη στιγμή δραπέτευσαν από το παράθυρο ο καθωσπρεπισμός, οι τύποι και ο φορμαλισμός για να μην τους εκτελέσουμε εν ψυχρώ.
Τα γέλιο λύτρωση ασταμάτητο αλλά και η ενημέρωση η ξενάγηση καταπληκτική. Το ζεύγος Δάλλα και ο Δερματάς καταχειροκροτήθηκαν περνώντας από Μεθώνη και Κορώνη και προχωρώντας για Πύλο. Και εκεί , να ο στόλος των συμμάχων να και των Τουρκοαιγυπτίων, να και μεις πίσω στα χρόνια τα καλά της μάθησης και της αθωότητας.
Η βραδιά της διανυκτέρευσης ήταν γεμάτη μουσική, τραγούδι και χορό για όλα τα γούστα.
Το επόμενο πρωί φθάνοντας στο Μιστρά που έμοιαζε με Μητρόπολη του κόσμου, κάτω από τη σκιά του Παλαιολόγου οι ξεναγοί κατέθεταν τις γνώσεις τους και μεις εισπράτταμε τα μάγια και τα θάματα της ιστορίας και της φύσης.
Παίρνοντας το δρόμο του γυρισμού τραγουδήσαμε τον «Αχό που ακούγεται βαρύς» και το «Έχε γεια καημένε κόσμε» ενώ ακούστηκε από τον Κώστα Πύρρο «Αλησμονώ και χαίρομαι, Θυμάμαι και λυπάμαι».
Αλλά ο Σταύρος Δερματάς δεν μας επέτρεψε να θυμόμαστε, μας έκανε να αλησμονούμε και άρχισε τις περιποιήσεις. Ένα πορτοκάλι ανά ζεύγος δώρο, ένα σοκολατάκι – μια τσίτζα – στον καθένα, συνοδεύοντας την προσφορά με την επισήμανση ότι μας τα προσφέρει αφιλοκερδώς όπως αφιλοκερδώς μας ξέστριψε στα γέλια.
Όλα έγιναν με την καρδιά και με την καρδιά να ξαναγίνουν και στο προσκλητήριο να φωνάζουν απαξάπαντες. «Παρών».

Μάρω Νικάκη-Οικονόμου

Οι φωτογραφίες είναι του Βασίλη Ματακιάδη: