Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΖΩΣΙΜΑΙΑΣ ΣΧΟΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Εκδρομή του Συλλόγου την 15η – 16η Οκτωβρίου 2005 στην Κόρινθο, Τεγέα, Τρίπολη, Λιμποβίσι, Στε
 


Ζεστή φθινοπωρινή λιακάδα στα μέσα του Οκτώβρη και ξεκινήσαμε για την εκδρομή μας.
Γεμάτο λεωφορείο με «έφηβους – ενήλικες», τους φίλους, τους συμμαθητές μας, τις γυναίκες τους, τους φίλους των φίλων, τους συγγενείς μας.
Λαμπερά μάτια γεμάτα προσδοκία για το ταξίδι που περισσότεροι ίσως είχαν ξανακάνει.
ΜΆ αυτό το περίεργο συναίσθημα που είχαμε στις σχολικές εκδρομές, με τον ίδιο ζήλο της αταξίας, του γέλιου, του ανέκδοτου και της πνευματικής τροφής, αντάξιας του Συλλόγου των Ζωσιμαδών.
Εμείς.
Ένα λεωφορείο γεμάτο "ενήλικες - εφήβους".

Πρώτη στάση στον Αρχαιολογικό χώρο της Κορίνθου όπου με φροντίδα του συμμαθητή Ναπολέων Ροντογιάννη, μας έγινε μια εκπληκτική ξενάγηση, επιστημονική, γεμάτη ενδιαφέρον και γνώσεις.
Με προορισμό την Τρίπολη για διανυκτέρευση, σταματήσαμε στην Τεγέα για φαγητό.
ΣΆ όλον αυτό τον ατέλειωτο αρχαιολογικό χώρο της Ελλάδας (τάχα που δεν είναι αρχαία σΆ όλο τον Ελλαδικό χώρο), καταφέραμε να δούμε τα απομεινάρια του ναού της Αθηνάς της Αλέας, τοποθεσία σΆ ένα από τα χωριά της Τεγέας.
Και επειδή, όπως είναι γνωστό ότι υπάρχει Διοίκηση και Οργάνωση, με φροντίδα του αρχηγού Σταύρου Δερματά βρεθήκαμε να τρώμε σΆ ένα γραφικό μέρος, κομμάτι ή συνέχεια αυτού του ιστορικού μέρους της Ελλάδας.
Κι όπως πρέπει να συμβαίνει στις εκδρομές, χορός, τραγούδι, φωνές, εκτόνωση.
Και πάλι στο δρόμο για την Τρίπολη.
Απογευματινός περίπατος, καφές, παγωτό, ξαφνική μπόρα, βραδινή έξοδος, διανυκτέρευση.
Λεωφορείο γεμάτο "έφηβους – ενήλικες", που φωνάζουν, και γελούν, στο δρόμο για το γνωστό Λιμποβίσι, το χωριό των Κολοκοτρωναίων. ¶λλη φύση, άλλο τοπίο, άλλη αίσθηση αέρα, άλλες σκέψεις στο μυαλό.
Πηγαίνοντας στα "μονοπάτια του Μαίναλου" φθάσαμε στη ΣΤΕΜΝΙΤΣΑ, γραφικό χωριό με μεγάλη προσφορά ανθρώπων στην Επιστήμη. Μυρωδιά καμένου ξύλου, δρομάκια και μπαλκόνια λουλουδιαστά, σκούρες πράσινες χαράδρες και βουνά με φθινοπωρινά χρώματα.
Η επαναστατική ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ, τροφοδότης του απελευθερωτικού αγώνα, τοπίο που γέννησε θεούς και μυθικά πρόσωπα.
Αγριεμένες πλαγιές, ήμερα δρομάκια, ιστορικές τοποθεσίες, πλατάνια και νερά, ήλιος που τρυπάει τα βουνά.
ΒΥΤΙΝΑ, βουνίσια, ορεινή, σχεδόν κοσμοπολίτικη. Τόσο κοντά στην Αθήνα, τόσο μακριά στη φύση. Και μετά το μεσημεριανό φαγοπότι, προσφορά ο καφές από φίλη του Συλλόγου, τακτό μέλος των εκδρομών. Λίγα χιλιόμετρα έξω από την Βυτίνα, διασχίζοντας το ωραιότερο ίσως ελατοδάσος της Ελλάδας, φθάσαμε σΆ ένα τοπίο ψηλά, στη συμβολή των βουνοκορφών, στη συνάντηση των δρόμων των θεών, σΆ ένα απρόβλεπτο μέρος το ΣΑΛΕ ΕΛΑΤΗ. Εκπληκτική κατασκευή, ζεστή φιλοξενία, καφές, γλυκά κιΆ ονειροπόληση…. Αν χιόνιζε…. αν έβρεχε δυνατά …. αν …. αν….
ΜΆ αυτή την τελευταία εικόνα της ζεστασιάς, ξεκινήσαμε τον δρόμο της επιστροφής και των ονείρων για το επόμενο ταξίδι.
Την επόμενη εκδρομή….
Ένα λεωφορείο γεμάτο "έφηβους – ενήλικες".
Εμείς.

Μαίρη Τσακελίδου
Μέλος του ΔΣ του Συλλόγου

Φωτογραφίες:

01. Ομαδική φωτογραφία στον αρχαιολογικό χώρο της Κορίνθου
02. Ομαδική φωτογραφία στο ΣΑΛΕ ΕΛΑΤΗ