Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΖΩΣΙΜΑΙΑΣ ΣΧΟΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Η Ήπειρος του Philippe Jacquet: ένα φωτογραφικό οδοιπορικό
 

Έκδοση του Συλλόγου Αποφοίτων Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων



Το ποιητικό φωτογραφικό λεύκωμα του Philippe Jacquet η έκδοση του οποίου χρηματοδοτήθηκε από την Ειδική Υπηρεσία Εφαρμογής Συγχρηματοδοτούμενων Ενεργειών από το Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Ταμείο, θα κυκλοφορήσει πολύ σύντομα στα βιβλιοπωλεία.

Παρατίθεται η εισαγωγή του βιβλίου από τον πρώην Πρόεδρο του Συλλόγου Αποφοίτων Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων Φίλιππο Φίλιο και μερικές από τις φωτογραφίες και τα συνοδευτικά κείμενα:

«Το καλοκαίρι του 2008 συναντηθήκαμε, τυχαία, στα Γιάννινα και γνωριστήκαμε με ένα κατάξανθο κορίτσι από τη χώρα των Γαλατών, τη φοιτήτρια της Γερμανικής Φιλολογίας Joanna Jacquet. Δεν είχαν περάσει τρεις μέρες από τη στιγμή που, για πρώτη φορά, πάτησε το πόδι της στην Ελλάδα και παρ' όλα ταύτα προσπαθούσε επίμονα - και τα κατάφερνε αρκετά καλά -να μας μιλάει μόνο στα ελληνικά.

Με ενθουσιασμό και συγκίνηση προσπαθούσε να μας περιγράψει το σκοπό του ταξιδιού της. Ήταν 9 χρονών το 1995 όταν πέθανε ο πατέρας της Philippe Jacquet και από τότε ζούσε με ένα και μοναδικό όνειρο: ν' ακολουθήσει τ' αχνάρια της πορείας του στην Ελλάδα και στην Ήπειρο και να μπορέσει, μαθαίνοντας τα ελληνικά, να επικοινωνήσει όπως εκείνος με τις καρδιές των ανθρώπων αυτού του τόπου. Ήθελε να ανακαλύψει ποια ήταν αυτά τα "απλά" και "ασήμαντα" πράγματα που επηρέασαν τόσο έντονα τη ζωή και τη σκέψη του πατέρα της που, παρά την επαγγελματική του επιτυχία, δεν έβρισκε καμιά ικανοποίηση ψυχής στο απρόσωπο, αφιλόξενο και ανταγωνιστικό κοινωνικό και επαγγελματικό περιβάλλον του Παρισιού.

Μετά από ένα μήνα η Joanna Jacquet ήρθε να μας αποχαιρετήσει και, με πολύ καλά ελληνικά πλέον, μας είπε ότι ήταν καταγοητευμένη από την Ήπειρο και τους ανθρώπους της και ότι επιτέλους μπόρεσε να βρει τις απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που είχαν φωλιάσει στο μυαλό ενός εννιάχρονου κοριτσιού. Μας είπε τότε ότι ο πατέρας της Philippe Jacquet είχε πραγματοποιήσει το 1989 ένα ταξίδι στην Ήπειρο και, για περισσότερο από ένα μήνα, φωτογράφιζε τη φύση και τους κατοίκους της. Αποφάσισε ο Philippe Jacquet να εκδώσει ένα φωτογραφικό λεύκωμα και είχε έρθει σε επαφή με μερικούς εκδότες στο Παρίσι. Όμως μετά ήρθε η αρρώστια, ακολούθησε ο θάνατος και η μετακόμιση της οικογένειας από το Παρίσι στην Τουλόν. Το μεγαλύτερο μέρος του αρχείου χάθηκε ή καταστράφηκε, αλλά διασώθηκαν αρκετές απ' αυτές τις φωτογραφίες, τις οποίες η Joanna μας τις παραχωρούσε ευχαρίστως.

Ο Σύλλογος Αποφοίτων Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων δέχτηκε με χαρά και συγκίνηση αυτή την προσφορά. Έτσι αποφασίσαμε, στα πλαίσια υλοποίησης του επιχειρησιακού προγράμματος "Απασχόληση και Επαγγελματική Κατάρτιση" να πραγματοποιήσουμε την έκδοση του ποιητικού λευκώματος Η Ήπειρος του Philippe Jacquet: ένα φωτογραφικό οδοιπορικό.

Με τη σύνδεση φωτογραφίας και λόγου ίσως καταφέρουμε να αποκωδικοποιήσουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα ενός σύγχρονου περιηγητή που περιδιάβηκε την Ήπειρο και έζησε κοντά στους ανθρώπους της. Και μέσα απ' αυτή τη θεώρηση κάποιοι από εμάς, 20 χρόνια μετά το ταξίδι του Philippe Jacquet, ίσως νιώσουν την ίδια ανάγκη να αναζητήσουν το δικό τους καταφύγιο στην ηπειρωτική φύση και ψυχή.
Ο Σύλλογος Αποφοίτων Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων απευθύνει θερμές ευχαριστίες στον κ. Απόστολο Μπενάτση, Επίκουρο Καθηγητή της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, που ανέλαβε την ευθύνη σύνταξης και επιμέλειας του παρόντος φωτογραφικού-ποιητικού λευκώματος. Επίσης θα πρέπει, με τη συνοδεία των ευχαριστιών μας, να τονιστεί ιδιαίτερα η αποφασιστική συμβολή στην πραγματοποίηση της παρούσας έκδοσης των: Λάζαρου Σακελλαρίου, Σάκη Δάλλα, Γιώργου Κατσίλα, Λαμπρινής Μπενάτση και των μελών της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού "Ζωσιμάδες".

Ευχαριστούμε, τέλος, τους δημιουργούς και τους εκδότες που επέτρεψαν να χρησιμοποιηθούν τα αποσπάσματα, με τα οποία σχολιάζονται οι φωτογραφίες.»

Φωτογραφίες:

01. «Εκεί ΄ρθε το χρυσότερο απ΄τα ονείρατά μου...»
Διονύσιος Σολωμός, Ελεύθεροι Πολιορκημένοι

02. Aν εξεράθη το κλαρί, πάντα χλωρή είν' η ρίζα.
Aριστοτέλης Βαλαωρίτης, Φωτεινός

03. Βουνά που γαλανίζετε στο βάθος είτε αχνά
μόλις - αέρινη γραμμή - χωρίζετε απΆ τα ουράνια,
πλαγιές που γέρνετε απαλά κιΆ όλο γκρεμούς στεφάνια,
μεμιάς ως πέρα γλήγορο το μάτι σας περνά.
Γιώργος Κοτζιούλας, «Η πατρίδα»

04. Καλαμάς και Λούρος
Διανυκτερεύοντα Φαρμακεία της Πατρίδας
Γιάννης Ζαρκάδης, «Βορειοδυτικά»

05. Τους νεκρούς σας και τα μάτια σας.
Βασίλης Νιτσιάκος, «Κούρεντα»