Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΖΩΣΙΜΑΙΑΣ ΣΧΟΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Ο ΒΙΛΑΜΟΒΙΤΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
 


Το 1912, πρώτο έτος των νικηφόρων Βαλκανικών πολέμων 1912-13, ανέδειξε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα την μαχητικότητα του Ελληνικού Στρατού και την αποτελεσματικότητα της κεραυνοβόλου δράσης του, ενώ κατέδειξε και την μερική αποσύνθεση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια.  Διότι σε διάστημα δύο μόλις μηνών από την έναρξη του πολέμου (5 Οκτωβρίου 1912) απελευθερώθηκε η Βόρειος Θεσσαλία και η Δυτική και Κεντρική Μακεδονία, με αποκορύφωμα την κατάληψη της Θεσσαλονίκης στις 26 Οκτωβρίου, όπως και σημαντικό τμήμα της Ηπείρου, πλην της περιοχής των Ιωαννίνων.

Η διεξαγωγή των πολεμικών επιχειρήσεων στον τομέα αυτόν καθυστερούσε  αρκετά, διότι υπήρχαν πολλά εμπόδια που οφείλονταν στην υπεράσπιση των Ιωαννίνων από σημαντικές τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις και στην ισχυρή οχύρωση της περιοχής από άριστα οχυρωματικά  έργα της εποχής (Μπιζάνι, Καστρίτσα), καθώς και στις δυσμενέστατες καιρικές συνθήκες του χειμώνα.

Όταν στις αρχές Ιανουαρίου 1913 ανέλαβε ο ίδιος ο Διάδοχος Κωνσταντίνος την ευθύνη της διεξαγωγής του πολέμου στο Μέτωπο Ηπείρου, άρχισε ένας στενός αποκλεισμός και πολιορκία των Ιωαννίνων που διήρκησε περί τους δύο μήνες. Οι μάχες που διεξήχθησαν στο διάστημα αυτό στα υψώματα που περιέκλειαν την πόλη κρατούσαν το Ελληνικό  Έθνος σε μεγάλη αγωνία για την τελική έκβαση του πολέμου.

Ανάλογη αγωνία για τις πολεμικές συγκρούσεις προς απελευθέρωση των Ιωαννίνων αισθάνονταν και αρκετοί Ευρωπαίοι φίλοι της Ελλάδος. Ένας εξ αυτών, ακραιφνής φίλος της πατρίδος μας, ήταν ο διάσημος και πολυγραφότατος Καθηγητής της αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου Ούλριχ Φον Βιλαμόβιτς (1848-1931). Τα αγωνιώδη συναισθήματά του για την τύχη της Ηπειρωτικής πρωτεύουσας και τη μεγάλη του χαρά για την τελική απελευθέρωσή της εκφράζει σε μία σύντομη επιστολή του γραμμένη στην αρχαία Ελληνική γλώσσα, που έστειλε την εποχή εκείνη στον Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιο Χατζηδάκη, την οποία συνόδευε με ένα επίγραμμά του σε Ομηρική διάλεκτο για την απελευθέρωση της Ηπείρου. Τα δύο αυτά κείμενα του Βιλαμόβιτς δημοσιεύθηκαν αργότερα (1926) στα ‘Ηπειρωτικά Χρονικά’ και έχουν ως εξής:


Και  η έμμετρη απόδοσή του:


Στους πρόποδες του Τόμαρου, στα ακρινά κλωνάρια

της ιερής βελανιδιάς κάθεται περιστέρι,

και ψάλλει υπερήφανο της λευτεριάς τραγούδι˙

«Δία, θεέ Πελασγικέ, προστάτη της Δωδώνης,

κύτταξε τώρα γύρω σου, όλος χαρά γεμάτος,

ποιά είναι  η  παλληκαριά στη σύγχρονη Ελλάδα».

Κι όλοι γιορτάζουνε στη γη  μ’ ύμνους επινικίους

όσοι είναι φίλοι του Διος και φίλοι των Ελλήνων.                 

ΕΡΡΙΚΟΣ ΚΟΛΟΒΟΣ
Φιλόλογος,Απόφοιτος Ζωσιμαίας Σχολής

Φωτογραφίες:
Α. Η επιστολή (το περιεχόμενο της οποίας γίνεται εύκολα κατανοητό) :
Β. Το επίγραμμα: ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ ΕΠΙ ΤΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ