Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΖΩΣΙΜΑΙΑΣ ΣΧΟΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Χρυσόστομος Νικολαΐδης
 

Στο άρθρο του Κωνσταντίνου Κόκκα με τίτλο «Τέσσερις αθλητικές ιστορίες από τα δύσκολα χρόνια (1940-1949)» που δημοσιεύθηκε στο 25ο τεύχος του περιοδικού μας γίνεται αναφορά στο όνομα του Χρυσόστομου Νικολαΐδη.



Από την κα Δηιδάμεια Π. Στατηρά λάβαμε την παρακάτω σχετική επιστολή με ημερομηνία 2-1-09:

Πρώτα να σας ευχηθώ Υγεία, Χαρά και Επιτυχία στην προσωπική ζωή και στο έργο σας.
Να σας ευχαριστήσω για την προσφορά του περιοδικού τόσο σημαντική για τη γλώσσα μας που τη ρυπαίνουν οι άσχετοι με λατινικά στοιχεία και λανθασμένες ξενόγλωσσες εκφράσεις.
Θα μου επιτρέψετε μία διόρθωση για ένα θέμα που αναφέρεται στη σελίδα 63, Νεκρός λόγω κακουχιών, σχετικά με το Χρυσόστομο Νικολαΐδη.
Αφού επέστρεψε από το Αλβανικό κολαστήριο, χρόνια αργότερα μου διηγήθηκε τα μαρτύρια του. -Αναφέρονται στο μυθιστόρημα μου, ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ, στο πρόσωπο του ήρωα. {Βλ. Φωτοτυπία}
Ο Χρυσόστομος έζησε. Παντρεμένος με την Αντιγόνη Σούλτη, απόχτησαν ένα γιο και δύο εγγόνια. Πέθανε πρόσφατα σε ώριμη ηλικία.
Αυτά για την αποκατάσταση της αλήθειας.
Ακόμα ήθελα να σας συγχαρώ για την επαφή σας με τον Ελληνισμό της Ουκρανίας. Επιβεβαιώνονται οι καταβολές των Γιαννιωτών και η ρήση, τα πρώτα ... στα γράμματα.
Επειδή έχω έναν μεγάλο αριθμό βιβλίων ποίηση και μυθιστόρημα κύρια, μια ανακοίνωση στο περιοδικό θα ενημέρωνε όσους ενδιαφέρονται, - όπως εγώ- αν μπορούν να στείλουν βιβλία, για τις βιβλιοθήκες στον Ελληνισμό της Ουκρανίας και σε ποια διεύθυνση.
Ευχαριστώ.
Με απόλυτο σεβασμό για το έργο σας
Δηιδάμεια Π. Στατηρά

Από τον γιο του Χρυσόστομου Νικολαΐδη κ. Παναγιώτη Νικολαΐδη πήραμε την πιο κάτω επιστολή και φωτογραφίες:

Στο τεύχος 25 (Ιούλιος - Αύγουστος - Σεπτέμβριος 2008) της περιοδικής έκδοσης ΖΩΣΙΜΑΔΕΣ, του Συλλόγου Αποφοίτων Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων, διάβασα με συγκίνηση την αναφορά σας στον πατέρα μου Χρυσόστομο Νικολαΐδη του Παναγιώτη και της Μαριάνθης. Για την αποκατάσταση της αλήθειας σας πληροφορώ ότι:
Ο πατέρας μου Μικρασιάτης στη καταγωγή, ήταν δρομέας μεγάλων αποστάσεων με πολύ μεγάλες δυνατότητες και επιδόσεις σημαντικές για την εποχή του προπολεμικού αθλητισμού. Πολέμησε στον εμφύλιο ως στρατιώτης του 17ου Τάγματος Εθνοφρουράς και αιχμαλωτίστηκε από την 102 Ταξιαρχία (Γιαννούλη) έλους (Ντοβρά) την 17ην Ιουνίου 1948. Κρατήθηκε σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως στην Αλβανία του Χότζα και επαναπατρίστηκε στις 24 Αυγούστου του 1956, κατόπιν συνεννοήσεως των κυβερνήσεων Ελλάδας και Αλβανίας. Πέθανε πλήρης ημερών και κηδεύτηκε στα Ιωάννινα την 12ην Οκτωβρίου 2002.
Με τιμή
Παναγιώτης Χρ. Νικολαΐδης